Het eiland dat we nu zo goed kennen bestond vroeger niet. Het is gedurende miljoenen jaren ontstaan vanaf de zeebodem.

deteiding.nl

20 miljoen jaar geleden begon het vulkanisme aan de bouw van wat we nu kennen als het zonovergoten eiland Tenerife↗. De geschiedenis toont een langdurig proces van opbouw, instortingen en weer een opbouw totdat het vulkanische complex zoals we dat nu zien ontstaan was,

Het allereerste begin.

Onderzeese vulkanen: de hele archipel↗ en dus ook Tenerife bestaan nog niet. Onder het oceaanoppervlak spuwen vulkanen miljoenen jaren lang lava uit. Alle eilanden van de archipel hebben een vulkanische oorsprong en zijn ontstaan ​​door vulkaanuitbarstingen↗ die begonnen op 3000 tot 4000 meter diepte.

20 tot 3 miljoen jaar geleden. 

 De oostelijke eilanden, Lanzarote, Fuerteventura, Graciosa en Gran Canaria kwamen als eerste boven de oppervlakte van de zee uit en zijn ongeveer 20 miljoen jaar ouder dan de westelijke eilanden waar toe behalve Tenerife, La Gomera↗, La Palma en El Hierro behoren.  Tenerife is dus een onderdeel van de westelijke eilanden en is, afhankelijk van het gebied, gemiddeld ongeveer 3 miljoen jaar oud.

12 miljoen jaar geleden, het begin van Tenerife.

De eerste onderwater vulkanische materialen van het eiland Tenerife ontstonden ongeveer 12 miljoen jaar geleden, aan de noordkust van het Anagagebergte↗. Later kwamen er nog twee gebieden bij, het Teno-gebergte↗ en het gebied rond  de Roque del Conde↗ die destijds als drie afzonderlijke massieven boven de oceaan uitstaken. Dit waren in feite onafhankelijke eilanden: het Anaga-schiereiland, het Teno-schiereiland en het eiland Roque del Conde in de driehoek Adeje↗, Arona↗ en Vilaflor↗.

3,5 tot 2,7 miljoen jaar geleden. eerste opbouwfase van de Teide.

Het vulkanisme verplaatste zich sterker naar het huidige midden van het eiland en zo werd de basis van de Teide en de Cañadas↗ gelegd op de uitlopers van de oereilanden Anaga, Teno en Adeje, de oude massieven gebieden . De eilanden smolten samen door de enorme vulkanische activiteit en vormden zo het centrale vulkanen complex van het eiland. Uiteindelijk ontstaat er een gigantische schildvulkaan↗ die, naar schatting meer dan 4000 meter hoog was. Spaanse geologen spreken in dit verband van de oervulkaan Cañadas of het Cañadas I massief . In deze enorme vulkaan ontstond na verloop van tijd instabiliteit.

2,1 miljoen jaar geleden, eerste ignimbriet uitbarstingen.

De eerste ignimbriet↗ uitbarstingen, explosief vulkanisme,  ontstonden als gevolg van instabiliteit waarbij de noordelijke flank afbrak en daarbij vormde het puin de Orotava↗ vallei waarvan de uitlopers tot ver in de zee doorlopen. Deze destructieve gebeurtenis noemt men de Tigaiga-lawine.

2,1 - 1,3 miljoen jaar geleden, de tweede opbouwfase.

Op de resten van de Tigaiga-lawine vormde zich door hernieuwde en langdurige vulkaanuitbarstingen de tweede opbouwfase, het Cañadas II-massief dat waarschijnlijk iets zuidelijker van de eerste opbouw lag.

1,8–1,5 miljoen jaar geleden, de tweede ignimbriet uitbarstingen.

De tweede  destructieve ignimbrietfase, de Adeje fase genoemd, vormde belangrijke pyroclastische stromen↗ en afzettingen op de zuidwestelijke flank afkomstig uit een westelijk eruptiecentrum.

1,2 - 0,15 miljoen jaar geleden, het Cañadas-III-complex wordt gevormd.

Opnieuw zorgden de zeer actieve vulkanen voor een instabiele opbouw van het centrale deel van Tenerife. De groei van deze derde vulkanische formatie op de plek van de huidige Teide duurde maar dan 1 miljoen jaar.

700.000 – 150.000 jaar geleden, de derde ignimbrietfase.

Deze derde destructieve fase wordt de Zuidelijke Bandenfase genoemd en de explosieve uitbarstingen hadden een oostelijk eruptie centrum, voornamelijk gelegen op de zuidoostelijke flank. De bijna cirkelvormige kraterwand zoals we die nu kunnen zien als de Caldera↗ van La Cañadas is het overblijfsel van de laatste instortings-fase en dat is tevens de begrenzing van het huidige nationaal Park El Teide↗.

150.000 jaar geleden tot het heden, het ontstaan van de huidige Teide.

Binnen de cirkelvormige, ingestorte en "lege" Caldera begint de vulkanische activiteit opnieuw en ontstaat een nieuwe stratovulkaan↗ met twee, met elkaar verbonden kegels, de Pico Viejo en de huidige Pico del Teide↗ van 3.718 meter hoog zoals wij de nu vanaf het hele eiland kunnen bewonderen.

De vulkanen blijven actief. De tweelingvulkaan van de eerder genoemde vulkaan Pico Viejo, de Chahorra genoemd stootte gedurende 99 dagen stromen lava uit tussen 9 juni en 8 september 1798. Dit is nog goed te zien in het landschap en de flora↗ bij de daar aanwezige Caldera en het huidige uitzichtpunt Narices del Teide

Op het geheel van Tenerife zelf was de Chinyero-vulkaan↗ in 1909 het laatste verschijnsel van vulkanische activiteit.  Inmiddels is de vulkaan El Teide  gerekend vanaf de zeebodem ruim 7500 meter hoog.

Noot:

De ignimbrietfases hadden voldoende volume om te resulteren in grote calderas, de verticale instortingen van het "dak" van de magmakamers. De grootte, de geometrie en de positie binnen de Cañadas II- en III-gebergten zijn echter onbekend door de herhaalde noordwaarts gerichte puinlawines die deze mogelijke structuren hebben vernietigd. Bij elkaar  hebben deze periodes langzamerhand de huidige geomorfologie↗ van de Las Cañadas-depressie gegenereerd tot de vorm van de omvangrijke caldera zoals we die nu kennen en nog steeds de Cañadas noemen.

Op Tenerife is de geologie↗ van het eiland nog elke dag een bron van onderzoek en kennis en juist daardoor kunnen nog elke dag  nieuwe feiten ontstaan die een nog beter inzicht geven in de geschiedenis van het eiland.

Pagina: Geologische geschiedenis van Tenerife